رز هلندی

رزهلندی نوعی گل در جهان است که بیشتر در گلخانه کشت می‌شود. این نوع گل زیبا و همه پسند است.  گل رز هلندی تقاضای زیادی در بازارهای ملی و بین المللی دارد بنابراین کاشت گل رز هلندی روز به روز در حال افزایش است. ما در این مقاله در مورد گل رز هلندی با شما سخن می‌گوییم.

رز هلندی

گل رز هلندی یک گل معروف و بسیار زیبا است. سالیان سال است که مردم از دیدن و بوییدن و حتی کاشتن آن لذت می‌برند. گل رز نماد عشق و محبت درسراسر جهان است. گل رز هلندی با نام علمی rose hybrid یکی از گونه‌های گل رز می‌باشد. گل رز هلندی برای مصارف گوناگونی مورد استفاده قرار می‌گیرد. رز هلندی جزو زیباترین گل‌ها و دارای زیباترین گلبرگ‌هاست. این گل دارای عطر بسیار خوبی بوده و طرفداران زیادی هم دارد. سالیان سال است که شرکت‌ها از بوی این گل برای ساخت عطر و تجارت سودآور در زمینه عطرو و ادکلن استفاده می‌کنند.

کاشت گل رز هلندی و مراقبت از آن

کاشتن گل رز هلندی از مواردی است که نیاز به حرفه و تجربه دارد و بعد از کاشتن گل رز هلندی باید مراقبت های لازم جهت نگهداری و رشد این گل زیبا در نظر گرفته شود. گل رز هلندی با نام علمی Rosa hybrida یکی از گونه های گل های رز می باشد. گل های رز و همچنین گل رز هلندی در مصارف گوناگونی مورد استفاده قرار می گیرد. به طور مثال برای عطر خوب که آرام بخش است استفاده می باشد. همچنین این گل دارای مصارف درمانی نیز بوده و به همین دلیل اسانس آن جزو گران ترین اسانس ها در دنیا می باشد. از این رو کاشتن گل رز هلندی یکی از کارهای مهم در دنیا می باشد.

گل رز هلندی جزو یکی از زیباترین گل ها می باشد که دارای گلبرگ ها ی زیبا و بزرگی می باشد و به رنگ های مختلف دیده می شود. گل رز هلندی دارای عطر بسیار خوبی بوده و دارای طرفداران بسیاری نیز می باشد.

در زیر به تعدادی از مشخصات مهم این گل و همچنین روش کاشتن گل رز هلندی اشاره شده است که با رعایت ان ها می توان گل رز هلندی را کاشت و تکثیر نمود.

خصوصیات و مشخصات مهم برای کاشتن گل رز هلندی

کاشتن گل رز هلندی از جهات مختلفی حائز اهمیت می باشد و دارای طرفداران بسیار زیادی نیز می باشد. این گل دارای عطر بسیار زیادی بوده و گل بسیار مناسبی برای نگهداری در باغ و باغچه های منزل می باشد. گل رز هلندی به راحتی در کنار دیوار رشد کرده و بالا می رود. ارتفاع گل رز هلندی حدود نیم تا یک متر می باشد.

گل رز هلندی به تنهایی رشد بهتری داشته و در جوار گل و گیاهان دیگر رشد ان کمتر می شود. بنابراین بهتر است در هنگام کاشتن گل رز هلندی دقت شود که این گل به تنهایی کاشته شود تا بتواند به مرحله ی گل دهی برسد.

گل رز هلندی به نور زیاد و مستقیم خورشید نیاز دارد. بنابراین حتما باید نور کافی و زیادی به ان برسد. در غیر این صورت رشد کافی نداشته و گل هایی با کیفیت مطلوب نمی دهند.

این گل شرایط رشد در اکثر خاک ها را داشته و سازگار می باشد اما هر چه خاک شما مرغوب تر باشد رشد گل بهتر می باشد.

نحوه ی تکثیر و کاشتن گل رز هلندی 

 تکثیر با بذر

که به منظور به دست آوردن ارقام جدید یا برای پیوند استفاده می شود. بذر کاری به صورت کرتی در پاییز صورت می گیرد. سبز نشدن آنها بدلیل عدم دریافت سرمای کافی است. یکسال نشاءها مانده و در بهار سال دوم آنها را از کرت اصلی خارج و در خطوطی به فاصله ۵ / ۱ متر و فواصل بوته ۲۰-۱۰ سانتی۔ متر کشت می کنند و در خرداد ماه برای پیوند آماده می باشند.

بهترین دما برای جوانه زنی رز ۱۸ درجه است. برای زیاد کردن اقسام بوته های گل سرخ راه های متعددی وجود دارد که هریک از آنها به

نسبت خواصی که دارد، می تواند مورد استفاده علاقمندان واقع گردد.

 کاشتن دانه های گل سرخ

در دو زمان کاشتن دانه های گل سرخ برای زیاد کردن آن مورد استفاده است. یکی برای به دست آوردن جورهای تازه و دیگری کاشتن دانه های نسترن برای تهیه پایه های جوان و سالم قابل پیوند.

برای به دست آوردن جورهای و گونه های تازهای از گل سرخ، میوه هایی را که به این منظور روی بوته ها باقی گذارده اند. این میوه ها حاصل گل هایی ست که با گونه یا جور دیگری گشن گیری شده یا بواسطه وجود اقسام و جورهای متنوع زیاد در اطراف آن بطور طبیعی عمل گشن گیری روی آنها انجام شده اواسط پاییز وقتی که میوه ها کاملا رسیدند، قبل از شروع سرما و یخبندان میچینند.

نشانه رسیدن میوه گل سرخ موقعی است که میوه ها رنگ انداخته و نارنجی رنگ می شوند. ولی باید دانست در بعضی از اقسام گل سرخ مخصوصا دورگه های چای میوه ها به زحمت رنگ میاندازند و بطور کلی موقع رسیدن میوه ها بسته به نژاد، منطقه و محل کاشت فرق می کند. میوه های رسیده را باید در همان موقع چیدن، اواسط مهر یا آبان کشت کرد  (زیرا دانه های میوه گل سرخ پس از چیدن خیلی زود قوه نامیه خود را از دست میدهند).

اگر دانه ها کاملا نرسیده و هوای آن منطقه سرد باشد، برای آنکه قوه نامیه آن کامل شود، دانه ها را لای خاک اره یا ماسه نرم کمی مرطوب طبقه طبقه می چینند تا برای جوانه زنی برسد (استرتیفیکاسیون کردن) معمولا اوایل آذرماه می توان این دانه ها را بیرون کاشت، موقع کاشتن میوه ها را با چاقوی پیوندزنی چهار قسمت کرده دانه ها را خارج می سازند و برای آنکه بدانند دانه هائی که می کارند از چه قسمی است تا پس از سبز شدن و گل کردن معلوم شود بین آنها جورهای جدیدی بوجود آمده، باید دانه های هر قسم را در خزانه مخصوصی جداگانه کاشته و بوسیله برچسبی جور یا گونه آن را مشخص کنند.

خزانه ای که در آن دانه ها را می کارند، اگر در گلخانه باشد مناسب تر است. در غیر این صورت باید از تغارهای مخصوص بذرکاری استفاده کرد. خزانه یا تغار را با خاکی تجزیه شده که قبلا تهیه کرده اند پر کرده روی آن را صاف نموده، دانه ها را به ردیف مرتب روی خاک میچینند، بعضی ها برای اینکه خاک خزانه تقویت شده و کمک موثری به سبز شدن دانه ها کند، با خاک هر خزانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم گوگرد و مقداری سولفات دوفر سولفید و کمی از کودهای شیمیایی داخل می کنند.

آماتورها برای احتیاط و پیشگیری از بروز آفات حیوانی و قارچی، خاک خزانه را دو ماه قبل از موقع کاشتن با محلول (فورمول)  ضدعفونی کرده یا همان موقع کاشتن با تزریق سولفور دو کاربون این کار را انجام میدهند تا پس از آنکه بوته ها سبز شدند دچار آفات مذکور نشوند. پس از آنکه دانه ها را روی خاک مرتب چیدند، آهسته با کف دست آنها را فشار باید داد تا دانه خوب به خاک بچسبد و روی آن را با قشری به ضخامت ۱ تا ۵ / ۱ سانتیمتر شن پوشانده، خزانه را آبیاری می کنند.

دانه ها بسته به اقسام مختلف آن از ۳۰ الی ۹۰ روز بعد از کاشتن سبز می شوند. پس از سبز شدن باید آب دادن را کمتر کنند تا ریشه بوته ها که خیلی ظریف است نپوسد، تا موقعی که هوا سرد و یخبندان است، این بوته ها را باید در گلخانه یا در زیر شاسی نگهداری کرد. پس از مساعد شدن هوا آنها را بیرون آورده در خزانه دیگر با فواصل بیشتری نشاء کرده یا آنکه جداگانه می کارند.

بوته های نو را باید هر هفته یا ۱۵ روز یک مرتبه بازدید کرد تا اگر آثاری از «شته سبز» یا «پارازیت های دیگر روی آنها مشاهده شد بوسیله محلول سولفات دو نیکوتین و یا سموم دیگر با آنها مبارزه کرده تا از ضعیف شدن بوته ها جلوگیری بعمل آورند و زودتر رشد نمایند

پس از اینکه بوته ها قوی شدند سال دوم آنها را یا در کرت مخصوصی با فاصله ۵۰ سانتیمتر کاشته یا در گلدان های بزرگتری می گذارند تا شروع به گل دادن کند.

کاشتن دانه های نسترن برای پایه از اواسط شهریورماه که میوه های نسترن قرمز می شود، شروع می شود که باید آنها را چیده بعد همه آنها را در لاوک چوبی یا تغاری ریخته آهسته با دسته هاون چوبی یا گوشتکوب له کنند تا دانه ها از گوشت میوه جدا شوند، سپس آنها را چند دفعه با آب فراوان شسته، دانه های ریز و پوک را که روی آب می ایستد جدا کنند تا دانه سالم و درشت و پاک به دست آید.

موقع کاشتن این دانه ها، بسته به وضعیت منطقه یکی از ماه های مهر، آبان و آذر یا اواخر اسفند است، برای آنکه قوای نامیه خود را از دست ندهند باید فورا دانه ها را خوب خشک کرده لای طبقات شن یا نرمه زغال چوب بچینند.

در موقع مناسب دانه ها را در کرتهای وسیعی که خاک کرتهای آن قبلا حاضر شده و به اندازه کافی عمیق است، به ردیف بفواصل ۲۰ سانتیمتر و عمق یک سانتیمتر بکارند. اگر دانه ها در پاییز کاشته می شوند برای جلوگیری از نفوذ سرما و یخ زدن، بهتر است روی کرت ها را با قشری از پهن اسب پوشاند.

دانه ها بهار سبز می شوند و پاییز بعد آنها را بیرون آورده در کرتهای دیگری به فواصل ۳۰ سانتیمتر می کارند تا قبل از رشد کامل بوته ها که قابل پیوند کردن بشوند باید مواظبت کرد امراض و آفاتی از قبیل «زنگ – اردک (سفیدک) – شته سبز و قرمز» و غیره به آنها سرایت نکند. برای پیشگیری بهتر است چند مرتبه بوته ها را با محلول سولفورون» (گوگرد محلول در آب) یا محلول یک در هزار «پرمنگنات دو پتاس» یا محلول بوردله» (کات کبود و آب صابون) سمپاشی کنند. این بوته ها را سال دوم یا سوم به اشکالی که میل دارند می توان پیوند کرد

 تکثیر با قلمه

قلمه باید ۱-۳ گره داشته باشد برای به تأخیر انداختن رشد جوانه محوری بالایی فقط برگ بالایی حفظ می شود تا ریشه دهی خوب انجام شود و غذای لازم را برای شاخسارهی رشد کرده فراهم کند. قلمه های نیمه خشبی آن به راحتی ریشه میدهد. برخی از رزها نظیر رزهای زرد و بنفش قلمه آنها به سختی ریشه میدهد لذا از طریق پیوند آنها افزوده می شوند. معمولا انواع رونده و مینیاتوری و سایر رزها به جز بالایی ریشه زایی خوبی دارند

برای جلوگیری از گال طوقه در محلول هیپوکلریت سدیم ۵ / ۰ درصد به مدت ۱۵ دقیقه قرار داده می شوند. برای آنکه بتوان در مدت کوتاه تری بوته های سالم و قوی برای پایه به دست آورد یا در نبودن پایه برای پیوند یکی از اقسام گل سرخ را زیاد کرد، قلمه زدن را انتخاب کرده اند.

قلمه بعضی از نژادها و اقسام گل سرخ با کمال سهولت نتیجه میدهد و در مدت کوتاهی ریشه میدهد و با این وسیله میتوان تعدادی از یک قسم یا جور به دست آورد.